Het leed dat eieren eten heet – waarom ik geen ei eet

Een ei hoort erbij, zeggen ze weleens. Een gekookt eitje bij het ontbijt, geklopte eieren door de cake en in Brabant gaan we na het wegtikken van alcoholische versnaperingen graag nog ‘op d’n eier’ bij iemand. Zeker met Pasen kan een eitje niet ontbreken, toch? Nah, voor mij wel. Behalve pure chocolade-eitjes, vooral die pure praliné van de Lidl. Die heb ik de afgelopen weken gevreten voor m’n leven, maar wat wil je als er de hele dag zo’n schaaltje voor je neus staat.
In dit artikel leg ik uit waarom ik eieren voor m’n geld kies (haha!!1!). Ik richt me hierbij op het dierenleed, maar over de gezondheid van eieren heb ik ook zo mijn twijfels. Zo zijn er verschillende onderzoeken die aantonen dat je van eieren een verhoogd risico hebt op hart- en vaatziektes en diabetes (zie bijvoorbeeld hier), maar mensen die niet van plan zijn hun eitje op te geven, kunnen vast ook onderzoeken vinden die het tegenovergestelde beweren, zoals dat altijd gaat in de wetenschap. En hoewel ik natuurlijk veel om mijn lijfje en haar gezondheid geef, is dit niet mijn belangrijkste beweegreden om geen eieren meer te eten.
Versnipperde kuikentjes
Ok, eieren dus. Mensen snappen vaak niet zo goed waarom ik geen eieren eet, want ‘voor een ei is toch geen kip doodgegaan?’ Nou, indirect wel. Jaarlijks worden er namelijk 45 miljoen haantjes gedood. Dat betekent dat er elke dag meer dan 123.000(!) haantjes uit hun ei kruipen om vervolgens dezelfde dag nog levend te worden versnipperd of vergast. Beide methodes bezorgen de babyhaantjes superveel angst en stress. En ja, dit gebeurt ook bij biologische eieren. Waarom? Haantjes zijn niet interessant voor de ei- en vleesindustrie. Ze leggen geen eieren en ze groeien lang niet zo hard als een speciaal gefokt vleeskuiken. Hup, weg d’r mee, denken die ei-fabrikanten dus. Sicke wereld, als je het mij vraagt.
Scharreltjes
Dan de kippen die ervoor zorgen dat jij op zondagochtend je kater kunt verzachten met een gebakken spiegelei en een dot mayonaise. Mensen denken vaak dat een scharrelkip lekker kan scharrelen, maar het tegendeel is waar. Een scharrelkip zal nooit het daglicht zien en de scharrelkippen moeten het doen met een ruimte van twee A4’tjes per kip. Een kooikip heeft nog minder ruimte; zij kan haar vleugels nog niet eens strekken op haar leefruimte van anderhalf A4’tje.
De vrije uitloopkip mag wel naar buiten. Het dingetje is wel dat haar snavel – net als die van de kooi- en scharrelkip – onverdoofd wordt gekapt als ze nog maar een paar dagen oud is. En dat terwijl er ontzettend veel zenuwen lopen in hun snaveltjes. Auw.
Biologische kippen hebben gelukkig wél nog hun snavel. Qua ruimte mogen zij het doen met drie A4’tjes per kip. Maar goed, dan heb je nog steeds te maken met die haantjes die door de versnipperaar worden gegooid of worden vergast. En de lichamelijke ongemakken waar de kippen mee moeten dealen.
Stresskip
Want bijna alle kippen ondervinden lichamelijke problemen – ook biologische kippen. Het vergt namelijk ontzettend veel van een kip om de gewenste 300 eieren per jaar te leggen; van nature legden kippen namelijk maar 15 tot 20 eieren per jaar. Door deze hoge legfrequentie krijgen ze vaak problemen aan hun eileiders. Ook zorgt deze legfrequentie, in combinatie met de beperkte bewegingsmogelijkheid, voor broze botten. Aan het eind van de productieronde heeft 66% van de kippen een of meerdere botbreuken. Daarnaast hebben de dames vaak verzweringen, infecties of zwellingen aan hun poten, wordt 94% besmet met bloedluis of andere irritante parasieten en tonen de kippen gedragsproblemen door stress en frustratie. Zo’n veertien maanden en 300 eieren verder zijn de kippen op en worden ze hardhandig in kratjes gepropt en vervoerd naar het slachthuis. Klinkt allemaal erg gezellig, niet?
Dit is dus zo’n beetje het hele eieren eten (haha ok, klaar nu met de eiergezegdes). Ik vind het vrij heftig dat wij mensen denken zo met kippen om te kunnen gaan en ik vind het een fijn idee dat ik hier nu niet meer aan bijdraag. Maar eerlijk is eerlijk: toen ik zelf nog ei at, dacht ik ook nooit na over het gekookte eitje op m’n cracker. Net als velen dacht ik dat scharrelkippen prima konden rondscharrelen en had ik geen idee wat er eigenlijk met de haantjes gebeurt. In mijn omgeving merk ik dat die onwetendheid nog volle bak aanwezig is, maar hopelijk kijk jij vanaf nu wat bewuster naar je eitje.
Oké Kirsten, goed verhaal, maar how am I supposed to live without m’n roerei? Probeer deze scrambled tofu eens! Meer inspiratie nodig voor het Paasontbijt? Wat dacht je van saucijzenbroodjes, worstenbroodjes, bananenbrood of -pannekoeken? Jammie!
Oké Kirsten, goed verhaal, maar how am I supposed to live without m’n roerei? Probeer deze scrambled tofu eens! Meer inspiratie nodig voor het Paasontbijt? Wat dacht je van saucijzenbroodjes, worstenbroodjes, bananenbrood of -pannekoeken? Jammie!
Oké Kirsten, goed verhaal, maar how am I supposed to live without m’n roerei? Probeer deze scrambled tofu eens! Meer inspiratie nodig voor het Paasontbijt? Wat dacht je van saucijzenbroodjes, worstenbroodjes, bananenbrood of -pannekoeken? Jammie!
Oké Kirsten, goed verhaal, maar how am I supposed to live without m’n roerei? Probeer deze scrambled tofu eens! Meer inspiratie nodig voor het Paasontbijt? Wat dacht je van saucijzenbroodjes, worstenbroodjes, bananenbrood of -pannekoeken? Jammie!
Oké Kirsten, goed verhaal, maar how am I supposed to live without m’n roerei? Probeer deze scrambled tofu eens! Meer inspiratie nodig voor het Paasontbijt? Wat dacht je van saucijzenbroodjes, worstenbroodjes, bananenbrood of –pannekoeken? Jammie!
Bronnen: Nutrition Facts, Animal Rights, Nederlands Vereniging voor Veganisme, Wakker Dier.

Het leed dat eieren eten heet – waarom ik geen ei eet

Een ei hoort erbij, zeggen ze weleens. Een gekookt eitje bij het ontbijt, geklopte eieren door de cake en in Brabant gaan we na het wegtikken van alcoholische versnaperingen graag nog ‘op d’n eier’ bij iemand. Zeker met Pasen kan een eitje niet ontbreken, toch? Nah, voor mij wel. Behalve pure chocolade-eitjes, vooral die pure praliné van de Lidl. Die heb ik de afgelopen weken gevreten voor m’n leven, maar wat wil je als er de hele dag zo’n schaaltje voor je neus staat. In dit artikel leg ik uit waarom ik eieren voor m’n geld kies (haha!!1!). Ik richt me hierbij op het dierenleed, maar over de gezondheid van eieren heb ik ook zo mijn twijfels. Zo zijn er verschillende onderzoeken die aantonen dat je van eieren een verhoogd risico hebt op hart- en vaatziektes en diabetes (zie bijvoorbeeld hier), maar mensen die niet van plan zijn hun eitje op te geven, kunnen vast ook onderzoeken vinden die het tegenovergestelde beweren, zoals dat altijd gaat in de wetenschap. En hoewel ik natuurlijk veel om mijn lijfje en haar gezondheid geef, is dit niet mijn belangrijkste beweegreden om geen eieren meer te eten. Versnipperde kuikentjes Ok, eieren dus. Mensen snappen vaak niet zo goed waarom ik geen eieren eet, want ‘voor een ei is toch geen kip doodgegaan?’ Nou, indirect wel. Jaarlijks worden er namelijk 45 miljoen haantjes gedood. Dat betekent dat er elke dag meer dan 123.000(!) haantjes uit hun ei kruipen om vervolgens dezelfde dag nog levend te worden versnipperd of vergast. Beide methodes bezorgen de babyhaantjes superveel angst en stress. En ja, dit gebeurt ook bij biologische eieren. Waarom? Haantjes zijn niet interessant voor de ei- en vleesindustrie. Ze leggen geen eieren en ze groeien lang niet zo hard als een speciaal gefokt vleeskuiken. Hup, weg d’r mee, denken die ei-fabrikanten dus. Sicke wereld, als je het mij vraagt. Scharreltjes Dan de kippen die ervoor zorgen dat jij op zondagochtend je kater kunt verzachten met een gebakken spiegelei en een dot mayonaise. Mensen denken vaak dat een scharrelkip lekker kan scharrelen, maar het tegendeel is waar. Een scharrelkip zal nooit het daglicht zien en de scharrelkippen moeten het doen met een ruimte van twee A4’tjes per kip. Een kooikip heeft nog minder ruimte; zij kan haar vleugels nog niet eens strekken op haar leefruimte van anderhalf A4’tje. De vrije uitloopkip mag wel naar buiten. Het dingetje is wel dat haar snavel – net als die van de kooi- en scharrelkip – onverdoofd wordt gekapt als ze nog maar een paar dagen oud is. En dat terwijl er ontzettend veel zenuwen lopen in hun snaveltjes. Auw. Biologische kippen hebben gelukkig wél nog hun snavel. Qua ruimte mogen zij het doen met drie A4’tjes per kip. Maar goed, dan heb je nog steeds te maken met die haantjes die door de versnipperaar worden gegooid of worden vergast. En de lichamelijke ongemakken waar de kippen mee moeten dealen. Stresskip Want bijna alle kippen ondervinden lichamelijke problemen – ook biologische kippen. Het vergt namelijk ontzettend veel van een kip om de gewenste 300 eieren per jaar te leggen; van nature legden kippen namelijk maar 15 tot 20 eieren per jaar. Door deze hoge legfrequentie krijgen ze vaak problemen aan hun eileiders. Ook zorgt deze legfrequentie, in combinatie met de beperkte bewegingsmogelijkheid, voor broze botten. Aan het eind van de productieronde heeft 66% van de kippen een of meerdere botbreuken. Daarnaast hebben de dames vaak verzweringen, infecties of zwellingen aan hun poten, wordt 94% besmet met bloedluis of andere irritante parasieten en tonen de kippen gedragsproblemen door stress en frustratie. Zo’n veertien maanden en 300 eieren verder zijn de kippen op en worden ze hardhandig in kratjes gepropt en vervoerd naar het slachthuis. Klinkt allemaal erg gezellig, niet? Dit is dus zo’n beetje het hele eieren eten (haha ok, klaar nu met de eiergezegdes). Ik vind het vrij heftig dat wij mensen denken zo met kippen om te kunnen gaan en ik vind het een fijn idee dat ik hier nu niet meer aan bijdraag. Maar eerlijk is eerlijk: toen ik zelf nog ei at, dacht ik ook nooit na over het gekookte eitje op m’n cracker. Net als velen dacht ik dat scharrelkippen prima konden rondscharrelen en had ik geen idee wat er eigenlijk met de haantjes gebeurt. In mijn omgeving merk ik dat die onwetendheid nog volle bak aanwezig is, maar hopelijk kijk jij vanaf nu wat bewuster naar je eitje. Oké Kirsten, goed verhaal, maar how am I supposed to live without m’n roerei? Probeer deze scrambled tofu eens! Meer inspiratie nodig voor het Paasontbijt? Wat dacht je van saucijzenbroodjes, worstenbroodjes, bananenbrood of -pannekoeken? Jammie! Bronnen: Nutrition Facts, Animal Rights, Nederlands Vereniging voor Veganisme, Wakker Dier.

Vegan zalm in spinazie-crèmekaassaus met gebakken aardappeltjes + review SoFine Salmon Fillets

Plons! Lag daar opeens een vegan zalmpje in de schappen van Jumbo. Ikke blij, want vervangers voor vlees zijn er al lekker veel, maar aan de weg naar vegan vis kan nog wel wat getimmerd worden. Niet dat ik trouwens zo van vis hield vroegâh; ik vond alleen garnalen en zalm prima te pruimen. Ja, en vissticks natuurlijk ook, maar dat zijn de frikandellen onder de vis. Enfin, toen Daan, mijn geliefde boyfriend, en ik begonnen met daten, maakten we dit gerechtje bijna elke week. We waren er DOL op. Ondertussen hadden we dit al zo’n 3,5 jaar niet meer op, want hier was niet echt een vega(n) versie van te maken. Totdat SoFine dus met vegan zalmfilets kwam! Review SoFine Salmon Fillets Omdat zoveel mensen in mijn DM hebben geslided om te vragen naar mijn mening, besloot ik ook maar meteen een reviewtje te schrijven over deze nieuwkomers. No spon, trouwens. Er zitten, zoals je gewend bent van vleesopvolgers, twee stuks in een pakje. Voor 2,89 knallende ballen zijn de zalmfilets van jou. Prima prijske, als je het mij vraagt. Voor echte zalm moet je bijna een kwart van je maandsalaris neerleggen (grapje natuurlijk, dan zou je wel erg weinig verdienen). Ik hoorde verschillende dingen over de vegan zalm, dus eerlijk gezegd was ik er een beetje bang voor. Maaaar: ik vond de filets best wel naar zalm smaken. Vooral de nasmaak! De smaak is, net zoals bij de roockworst van De Vegetarische Slager bijvoorbeeld, niet supersterk en zou nog wel wat sterker mogen. Je hoeft dus niet te verwachten dat je een zalm 2.0 in je mond krijgt, maar ik en ook de boyfriend vonden het dus wel echt in de buurt komen. Kleine side note: wij aten ze niet ‘los’, maar in onderstaande saus, dat scheelt misschien ook. De structuur is wel meer vleesachtig, zoals je van de meeste vleesvervangers bent gewend. Al met al geef ik de vegan zalmpjes een dikke 7. Of zelfs een 7,5. Recept: Vegan zalm in spinazie-crèmekaassaus met gebakken aardappeltjes Dan ons nostalgiegerecht. Het was weer very lekker om dit éindelijk weer eens te proeven. Het smaakte natuurlijk niet 100% precies als toen – want dat was met crème fraiche en eckte zalm en kaas – maar het was dubbel en dwars geslaagd. Voor 2 personen 2 SoFine vegan zalmfilets (te koop bij Jumbo) 3 teentjes knoflook 300 gram aardappelschijfjes 250 gram gehakte diepvriesspinazie 2 eetlepels Alpro Go On 1 theelepel mosterd Geraspte vegan kaas (ik raad Violife aan, te koop bij Albert Heijn) Scheutje citroensap 2 theelepels viskruiden Peper Optioneel: vegan mayo voor bij de aardappeltjes (Remia Mayolijn bijvoorbeeld) Verwarm de oven voor op 200 graden. Verhit wat olie in een pan en begin vast met het bakken van de aardappeltjes op een laag vuurtje. Het duurt namelijk wel een tijdje voordat ze helemaal lekker gebakken zijn. Gooi in een pannetje de blokjes diepvriesspinazie en laat dit op een laag vuurtje smelten. Pers de teentjes knoflook uit en gooi dit bij de spinazie. Roer af en toe door. Verhit ondertussen ook wat olie in een ander pannetje en bak hierin de zalmfilets aan alle kanten. Volgens de verpakking duurt dit zo’n 9 minuten. Gooi ondertussen de Alpro Go On, mosterd, viskruiden, een scheutje citroensap, een beetje peper en lekker wat vegan kaas in een schaaltje en mix goed door. Pak er een (klein) ovenschaaltje bij en verdeel de spinazie over de bodem. Leg hier de gebakken zalm op en verdeel de crèmekaassaus over de twee zalmpjes. Zet de ovenschaal voor 10 minuten in de oven en bak je aardappels verder af. Ik vind het trouwens lekker om de piepertjes te kruiden met wat paprikapoeder, Italiaanse kruiden, peper en zout. Verdeel de spinazie en zalmfilets over de borden, net zoals de aardappeltjes. Smakelijk!

Vegan zalm in spinazie-crèmekaassaus met gebakken aardappeltjes + review SoFine Salmon Fillets

test alt text
Plons! Lag daar opeens een vegan zalmpje in de schappen van Jumbo. Ikke blij, want vervangers voor vlees zijn er al lekker veel, maar aan de weg naar vegan vis kan nog wel wat getimmerd worden. Niet dat ik trouwens zo van vis hield vroegâh; ik vond alleen garnalen en zalm prima te pruimen. Ja, en vissticks natuurlijk ook, maar dat zijn de frikandellen onder de vis.
Enfin, toen Daan, mijn geliefde boyfriend, en ik begonnen met daten, maakten we dit gerechtje bijna elke week. We waren er DOL op. Ondertussen hadden we dit al zo’n 3,5 jaar niet meer op, want hier was niet echt een vega(n) versie van te maken. Totdat SoFine dus met vegan zalmfilets kwam!

Review SoFine Salmon Fillets

Omdat zoveel mensen in mijn DM hebben geslided om te vragen naar mijn mening, besloot ik ook maar meteen een reviewtje te schrijven over deze nieuwkomers. No spon, trouwens.
Er zitten, zoals je gewend bent van vleesopvolgers, twee stuks in een pakje. Voor 2,89 knallende ballen zijn de zalmfilets van jou. Prima prijske, als je het mij vraagt. Voor echte zalm moet je bijna een kwart van je maandsalaris neerleggen (grapje natuurlijk, dan zou je wel erg weinig verdienen). Ik hoorde verschillende dingen over de vegan zalm, dus eerlijk gezegd was ik er een beetje bang voor. Maaaar: ik vond de filets best wel naar zalm smaken. Vooral de nasmaak! De smaak is, net zoals bij de roockworst van De Vegetarische Slager bijvoorbeeld, niet supersterk en zou nog wel wat sterker mogen. Je hoeft dus niet te verwachten dat je een zalm 2.0 in je mond krijgt, maar ik en ook de boyfriend vonden het dus wel echt in de buurt komen. Kleine side note: wij aten ze niet ‘los’, maar in onderstaande saus, dat scheelt misschien ook. De structuur is wel meer vleesachtig, zoals je van de meeste vleesvervangers bent gewend. Al met al geef ik de vegan zalmpjes een dikke 7. Of zelfs een 7,5.

Recept: Vegan zalm in spinazie-crèmekaassaus met gebakken aardappeltjes

Dan ons nostalgiegerecht. Het was weer very lekker om dit éindelijk weer eens te proeven. Het smaakte natuurlijk niet 100% precies als toen – want dat was met crème fraiche en eckte zalm en kaas – maar het was dubbel en dwars geslaagd.
Voor 2 personen
2 SoFine vegan zalmfilets (te koop bij Jumbo)
  • 3 teentjes knoflook
  • 300 gram aardappelschijfjes
  • 250 gram gehakte diepvriesspinazie
  • 2 eetlepels Alpro Go On
  • 1 theelepel mosterd
  • Geraspte vegan kaas (ik raad Violife aan, te koop bij Albert Heijn)
  • Scheutje citroensap
  • 2 theelepels viskruiden
  • Peper
  • Optioneel: vegan mayo voor bij de aardappeltjes (Remia Mayolijn bijvoorbeeld)
    1. Verwarm de oven voor op 200 graden. Verhit wat olie in een pan en begin vast met het bakken van de aardappeltjes op een laag vuurtje. Het duurt namelijk wel een tijdje voordat ze helemaal lekker gebakken zijn.
    2. Gooi in een pannetje de blokjes diepvriesspinazie en laat dit op een laag vuurtje smelten. Pers de teentjes knoflook uit en gooi dit bij de spinazie. Roer af en toe door.
    3. Verhit ondertussen ook wat olie in een ander pannetje en bak hierin de zalmfilets aan alle kanten. Volgens de verpakking duurt dit zo’n 9 minuten.
    4. Gooi ondertussen de Alpro Go On, mosterd, viskruiden, een scheutje citroensap, een beetje peper en lekker wat vegan kaas in een schaaltje en mix goed door.
    5. Pak er een (klein) ovenschaaltje bij en verdeel de spinazie over de bodem. Leg hier de gebakken zalm op en verdeel de crèmekaassaus over de twee zalmpjes. Zet de ovenschaal voor 10 minuten in de oven en bak je aardappels verder af. Ik vind het trouwens lekker om de piepertjes te kruiden met wat paprikapoeder, Italiaanse kruiden, peper en zout.
    6. Verdeel de spinazie en zalmfilets over de borden, net zoals de aardappeltjes. Smakelijk!

    Pasta met pittige rode linzensaus

    Soms heb je gewoon even zin in een groot bord pasta. Deze pittige rode linzen-pasta – a.k.a. pasta e lenticchie – is lekker makkelijk, want terwijl het staat te pruttelen, kun je nog effe een aflevering kijken van je favoriete serie. Exactly what we need tijdens de zware, laatste loodjes richting het weekend! Voor 4 personen 400 gram volkoren pasta naar keuze (ik had rigatoni) 400 gram gedroogde, rode linzen 2 uien 3 tenen knoflook 2 rode pepertjes 350 ml rode wijn 800 gram gepelde tomaten 140 gram tomatenpuree 400 ml groentebouillon Verse peterselie Edelgistvlokken (optioneel) Paprikapoeder Oregano Peper Snipper de ui en snij de pepertjes klein. Fruit dit een paar minuten aan en pers dan de knoflook uit. Gooi de linzen erbij en laat een paar minuten meebakken. Kruid het geheel daarna royaal met peper, paprikapoeder en oregano. Blus af met de wijn en laat 10 minuten pruttelen. Daarna mogen de gepelde tomaten en tomatenpuree erbij. Kruid eventueel nog wat extra bij en voeg daarna de groentebouillon toe. Laat 40 minuten staan en roer af en toe. Kook richting het einde van die 40 minuten de pasta zoals op de verpakking staat. Proef na die 40 minuten of je linzen helemaal gaar zijn. Zo niet, laat nog wat langer pruttelen. Doe de pasta bij de saus, verdeel over de borden en garneer met verse peterselie en eventueel edelgistvlokken. Smakelijk!

    Pasta met pittige rode linzensaus

    Soms heb je gewoon even zin in een groot bord pasta. Deze pittige rode linzen-pasta – a.k.a. pasta e lenticchie – is lekker makkelijk, want terwijl het staat te pruttelen, kun je nog effe een aflevering kijken van je favoriete serie. Exactly what we need tijdens de zware, laatste loodjes richting het weekend!
    Voor 4 personen
    • 400 gram volkoren pasta naar keuze (ik had rigatoni)
    • 400 gram gedroogde, rode linzen
    • 2 uien
    • 3 tenen knoflook
    • 2 rode pepertjes
    • 350 ml rode wijn
    • 800 gram gepelde tomaten
    • 140 gram tomatenpuree
    • 400 ml groentebouillon
    • Verse peterselie
    • Edelgistvlokken (optioneel)
    • Paprikapoeder
    • Oregano
    • Peper
    1. Snipper de ui en snij de pepertjes klein. Fruit dit een paar minuten aan en pers dan de knoflook uit.
    2. Gooi de linzen erbij en laat een paar minuten meebakken. Kruid het geheel daarna royaal met peper, paprikapoeder en oregano.
    3. Blus af met de wijn en laat 10 minuten pruttelen. Daarna mogen de gepelde tomaten en tomatenpuree erbij. Kruid eventueel nog wat extra bij en voeg daarna de groentebouillon toe. Laat 40 minuten staan en roer af en toe.
    4. Kook richting het einde van die 40 minuten de pasta zoals op de verpakking staat.
    5. Proef na die 40 minuten of je linzen helemaal gaar zijn. Zo niet, laat nog wat langer pruttelen.
    6. Doe de pasta bij de saus, verdeel over de borden en garneer met verse peterselie en eventueel edelgistvlokken. Smakelijk!

    Vegan turkse pizza

    Ik heb volgens mij nog maar één keer in mijn leven een ‘echte’ Turkse pizza gegeten, maar mijn vriend at het in zijn pre-vegantijd regelmatig en had weer eens zin in een (natuurlijk vleesloos) rolletje. En dus trok ik mijn veganize-kunsten weer uit het keukenkastje et voilà: Turkse pizza. Mét kebab, zoals Daan hem het liefste had. Maar dan lekkerder. Sorry, Furkan.
    Voor 2 personen
    • 2 volkoren wraps
    • 1 pakje vegetarisch gehakt
    • 1 pakje vegetarische kipstuckjes
    • 1 ui
    • 2 tenen knoflook
    • 140 gram tomatenpuree
    • 2 flinke scheuten tomatenpassata
    • 1 klein zakje ijsbergsla
    • 1 stuk komkommer
    • 1 tomaat
    • Vegan kaas (optioneel)
    • Citroensap
    • Paprikapoeder
    • Chilipoeder
    • Rozemarijn
    • Komijn
    • Shoarmakruiden
    • Sirachasaus
    • Vegan knoflooksaus (Jumbo) of:
      Voor een simpel vegan knoflooksausje
      • 2 eetlepels Remia Mayolijn (of een andere vegan mayonaise)
      • 1 teen knoflook
      • Peterselie
      • Peper
      1. Verwarm de oven voor op 180 graden. Snipper de ui en fruit aan in de pan. Gooi na een paar minuutjes het vega gehakt en de knoflook erbij en kruid goed met alle kruiden, behalve de shoarmakruiden.
      2. Snij ondertussen de tomaat en komkommer in stukjes.
      3. Als het gekruide gehakt een paar minuutjes heeft gebakken, mogen twee flinke scheuten citroensap, de tomatenpuree en -passata erbij. Roer goed door.
      4. Leg de wraps vervolgens op een met bakpapier beklede bakplaat en smeer het gehakt-tomatenpureegoedje op de wraps. Strooi hier eventueel vegan kaas overheen en schuif voor 5 à 7 minuutjes in de oven.
      5. Als je zelf het knoflooksausje maakt: schep in een schaaltje twee eetlepels vegan mayo en pers een teentje knoflook uit. Gooi er wat peterselie en een snuf peper bij en voeg een beetje water toe om de saus wat dunner te maken. Roer en klaar is Kees.
      6. Snij de kipstuckjes in dunnere plakjes (à la kebab) en bak ze goudbruin in een pannetje. Kruid ze daarna royaal met shoarmakruiden.
      7. Als de wraps een mooi lichtbruin kleurtje hebben en wat harder zijn geworden, zijn ze klaar. Beleg de wraps met de kipstuckjes, sla, tomaat, komkommer en gooi er lekker wat knoflook- en sirachasaus overheen. De grootste uitdaging van dit recept komt nu: dat ding normaal dicht krijgen. Smakelijk!

    Wraps met Mexicaanse bonenmix en fopvlees a.k.a. Daans rollen

    test alt text
    Ons favo receptje als m’n vriend en ik het druk hebben of geen zin hebben in al te veel gedoe: Daans rollen – zoals ze hier en bij de schoonfamilie genoemd worden. Dit was ook een van de eerste dingen die Daan en ik samen kookten toen we aan het daten waren zo’n vijf jaar geleden. Romantisch wel, zo’n wrap vol met bonen op een date. Kwamen die getrainde bilspieren eindelijk een keer écht van pas.
    De rollen komen in twee varianten: met vega kip of vega gehakt. Allebei waard om te proberen! En de credits voor dit recept mogen allemaal naar m’n vent.
    Voor 2 personen
    • 2 wraps per persoon (ik pak altijd volkoren, want ik heb me laten vertellen dat dat gezonder is)
    • 1 pakje vegetarische kipstuckjes of vegetarisch gehakt (ik prefereer kipjes)
    • 1 ui
    • 2 à 3 teentjes knoflook
    • Ketjap manis
    • Sambal
    • Kaneel
    • Geraspte vegan kaas, bijvoorbeeld van Willemsburger of Violife (optioneel)
    • Ketchup (optioneel)
    • Ook lekker om hier guacamole bij t maken!
    1. Verwarm de oven voor op 190 graden. Snipper de ui en fruit aan. Gooi daarna de kip of het gehakt erbij.
    2. Leeg in een apart pannetje de pot met de Mexicaanse bonenschotel en doe hier een snuf kaneel bij. Laat dit op een middelmatig vuurtje warm worden en blijf goed doorroeren.
    5. Rol de wraps dicht, strooi er eventueel nog wat vegan kaas over en leg in de ingevette ovenschaal. Na een kwartiertje in de oven zijn ze ready! Daan en ik vinden het lekker om een klein beetje (ik) of heel veel (hij) ketchup of guacamole over de wrap te doen. Geniet van Daans rollen!

    Wraps met Mexicaanse bonenmix en fopvlees a.k.a. Daans rollen

    Ons favo receptje als m’n vriend en ik het druk hebben of geen zin hebben in al te veel gedoe: Daans rollen – zoals ze hier en bij de schoonfamilie genoemd worden. Dit was ook een van de eerste dingen die Daan en ik samen kookten toen we aan het daten waren zo’n vijf jaar geleden. Romantisch wel, zo’n wrap vol met bonen op een date. Kwamen die getrainde bilspieren eindelijk een keer écht van pas. De rollen komen in twee varianten: met vega kip of vega gehakt. Allebei waard om te proberen! En de credits voor dit recept mogen allemaal naar m’n vent. Voor 2 personen 2 wraps per persoon (ik pak altijd volkoren, want ik heb me laten vertellen dat dat gezonder is) 1 pot HAK Mexicaanse bonenschotel 1 pakje vegetarische kipstuckjes of vegetarisch gehakt (ik prefereer kipjes) 1 ui 2 à 3 teentjes knoflook Ketjap manis Sambal Kaneel Geraspte vegan kaas, bijvoorbeeld van Willemsburger of Violife (optioneel) Ketchup (optioneel) Ook lekker om hier guacamole bij t maken! 1. Verwarm de oven voor op 190 graden. Snipper de ui en fruit aan. Gooi daarna de kip of het gehakt erbij. 2. Leeg in een apart pannetje de pot met de Mexicaanse bonenschotel en doe hier een snuf kaneel bij. Laat dit op een middelmatig vuurtje warm worden en blijf goed doorroeren. 3. Doe in een klein schaaltje twee flinke scheuten ketjap en sambal naar smaak en pers de knoflook uit. Roer goed en voeg bij je fopvlees. 4. Vet een ovenschaal in met wat olie. Leg de wraps op het aanrecht en schep vol met de bonenmix en het vegavlees. Mocht je nog vegan kaas in de koelkast hebben liggen: lekker om er overheen te strooien! 5. Rol de wraps dicht, strooi er eventueel nog wat vegan kaas over en leg in de ingevette ovenschaal. Na een kwartiertje in de oven zijn ze ready! Daan en ik vinden het lekker om een klein beetje (ik) of heel veel (hij) ketchup of guacamole over de wrap te doen. Geniet van Daans rollen!

    Zijn tattoo’s vegan? + het verhaal achter de mijne

    Misschien heb je het al op mijn Insta Stories voorbij zien komen: ik heb laatst m’n eerste tattoo laten zetten! Ik vroeg of jullie het leuk zouden vinden om hier meer over te weten en ja hoor, op een enkele nee-dit-is-zelfverminking-en-godslastering-stemmer na waren jullie wel benieuwd of een tattoo altijd vegan is en waar m’n tattoo voor staat. U vraagt, wij draaien.
    Om maar met de deur in huis te vallen: tattoo’s zijn niet altijd vegan. In de inkt zitten regelmatig verbrande dierenbotten, om die pikzwarte kleur te krijgen. Ook kan er glycerol en schellak in de inkt zitten. Glycerol wordt gemaakt van dierlijk vet (maar kan overigens ook uit plantaardig vet komen) en schellak van de afscheiding van luizen. Je begrijpt: vriendelijk bedankt maar non, dit hoef ik niet per se permanent in m’n huid hebben zitten. Ook het transferpapier, wat ze gebruiken om het ontwerp op je huid te zetten, kan niet-vegan zijn. Hier zit soms lanoline in, wat wordt gehaald uit wolvet.
    Vegan inktmerken en nazorg
    Gelukkig zijn er een aantal merken die wel gewoon 100% diervriendelijk zijn. Van Instavriendinnetje Mariëlle van The Green Guide wist ik dat de merken Skin Candy, Starbrite, Good Color, Waverly, Stable, Alla Prima, Eternal, Fusion en Intenze helemaal vegan zijn. En dus startte ik een zoektocht naar een artiest die een van deze merken gebruikt. Na een rondje mailen kwam ik terecht bij Bink Creative, gewoon in mijn Brabantse hometown. Sterker nog: letterlijk 1 straat naast de mijne. Ik stuurde de beste man, die luistert naar de naam Jeroen, een mail met een vraag of hij toevallig gebruik maakt van een van de vegan merken. Jeroen had deze vraag nog nooit gehad en ook nooit over de herkomst van zijn inkt nagedacht maar potverdrie, het bleek een match. Bij Bink Creative maken ze namelijk gebruik van Eternal en ook transferpapier van het merk Spirit bleek helemaal vegan friendly – het stond zelfs expliciet op de verpakkingen.
    Ondertussen bestelde ik ook vast mijn vegan nazorg: parfumvrije babyzeep van Dr. Bronners om mijn tattoo te reinigen en koudgeperste kokosolie om hem in te vetten. De Bepanthen-zalf die normaal gesproken wordt gebruikt, is niet vegan.
    Ondertussen bestelde ik ook vast mijn vegan nazorg: parfumvrije babyzeep van Dr. Bronners om mijn tattoo te reinigen en koudgeperste kokosolie om hem in te vetten. De Bepanthen-zalf die normaal gesproken wordt gebruikt, is niet vegan.
    De tattoo-afspraak #spannund
    Een paar weken later stond de afspraak en deze verliep superchill. Jeroen heeft een tattooshop aan huis en werkt alleen op afspraak. Hierdoor wordt je niet gestoord door binnenlopende gasten en heeft hij alle tijd voor je. Die tijd hadden we – want ik zette deze tattoo samen met een vriendin – overigens wel nodig: ik denk dat we al anderhalf uur binnen waren voordat Jeroen echt begon met tatoeëren (”ik wil hem toch een maatje kleiner, nee toch 3 millimeter naar links, misschien is 1 cm naar onder toch mooier”, etc. ????). Ook bleef Jeroen erop hameren dat hij pas iets ging zetten als we allebei 1000% tevreden waren en dat-ie het ook prima zou vinden als we zouden zeggen: ”Laat trouwens maar zitten, de hartelijke groetjes.” En dat was best een fijne gedachte voor deze zenuwpeesjes die het een hele grote stap vonden om dit mini-tattootje te nemen, haha. Na 34 keer passen en meten had het ontwerp dan toch echt de juiste grootte en zat-ie op de perfecte plaats. Ik nam als eerste plaatst op de stoel. Kim maakte toen een filmpje van mij en ik ga achteraf helemaal stuk om die angstige Bambi-ogen van mij voordat Jeroen de naald erin zette. Toen eenmaal de naald erin zat, kon ik overigens meteen weer lachen: ik voelde vrijwel niks. Alleen toen hij het bolletje in ging kleuren, voelde ik een gemeen, brandend gevoel, maar ik ben nooit zo snel onder de indruk van pijntjes (ik ben opgegroeid met 4 broers, wat wil je). Ik moest zelfs regelmatig zeggen dat Kim en Jeroen niet zo grappig moesten doen; ik moest supervaak mijn lach inhouden, want anders was ik bang dat ik er een bibberige tattoo voor terug kreeg. ????Enfin, na 15 à 20 minuutjes was m’n tattoo klaar en daarna kon Kimmie.
    Betekenis
    Dan nu het gedeelte waar ik vooral veel vragen over kreeg: de betekenis. Kim is een van mijn beste vriendinnen en het is niet op 28 handen te tellen hoe vaak ze me uit een mental breakdown heeft gehaald of in een slappe lach-bui heeft laten hangen. En andersom. We zijn hetzelfde, maar eigenlijk ook weer niet, en ze haalt het beste in mij naar boven. Zo’n anderhalf jaar geleden kwamen we dan ook op het idee om onze superhechte vriendschap te bezegelen met een tattootje. Na maandenlang raad en beraad werden we beiden heel enthousiast van dit idee, wat zomaar bij ons kwam binnenploppen. Kim heeft de openende aanhalingstekens, ik de sluitende. Naast dat-ie voor onze vriendschap staat, staat-ie ook voor ons apart. Al van kleins af aan is schrijven onze passie en schrijven en verhalen vertellen is nu dan ook ons beroep. Maar de tattoo staat vooral voor onze vriendschap. We zijn nu niet compleet zonder elkaar, we vullen elkaar aan en tussen ons is het een neverending quote. Lief hè? ????