VEGANNIVERSARY: hoe verliep mijn tweede jaar als vegan?

First things first: GELUKKIG NIEUWJAAR! Dat het maar een liefdevol, gezond, succesvol en als het effe kan ook een superdiervriendelijk jaar mag worden. Een nieuw jaar betekent voor mij ook een jubileum: 1 januari 2018 besloot ik namelijk 100% vegan te gaan en dus ga ik nu mijn derde jaar als veganist in. En hoe bevalt dat? Nog steeds de beste keuze ever(!), maar in vergelijking met vorig jaar is het vooral heel veel makkelijker geworden. Ik ken nu, na twee jaar vegan te zijn, alle kneepjes van het vak, kan de supermarkt geblinddoekt inlopen en nog het juiste pakken, iedereen die ik ken weet nu ondertussen wel dat ik vegan ben en houdt hier rekening mee en ik weet ook beter om te gaan met mensen die domme opmerkingen maken of wat ik moet zeggen tijdens een discussie. En dat scheelt een hoop energie.
Daarnaast heb ik het gevoel dat er het afgelopen jaar nog zoveel meer is bijgekomen qua producten en dat ook restaurants steeds meer vegan opties hebben, dus het wordt echt alleen maar makkelijker. Ik merk ook dat mensen het steeds normaler vinden als je zegt dat je vegan bent; misschien omdat er de laatste tijd vrij veel aandacht voor veganisme is geweest vanwege dingen in het nieuws (bijvoorbeeld over die stalbezetting in Boxtel of die achthonderd nieuwsberichten over het klimaat). Chillere houding Daarnaast is er ook wel wat verandert in mijn houding. Ik ga er nu allemaal wat chiller mee om. Ik voel me nog steeds niet op m’n gemak bij een barbecuefestijn waar er schalen spareribs rondgaan, maar ik voel me minder machteloos en gefrustreerd. In het begin vond ik het moeilijk te verkroppen dat mensen maar niet wilden inzien wat we dieren allemaal aandoen, maar dat kan ik nu beter van me afzetten en loslaten. Wat ook meehelpt, is dat zoveel mensen uit mijn omgeving nu ook steeds vaker vegetarisch of zelfs veganistisch eten, dus ik zie de verandering die gaande is. Ook ben ik iets soepeler qua dierlijke producten. Niet schrikken: ik ben nog steeds veganist en ik koop/bestel zelf nooit zelf iets dierlijks (en draag dus ook niet bij aan deze industrieën), maar als Daan bijvoorbeeld zijn friet niet op kan – en mensen die mij een beetje kennen weten dat ik friet niet kan laten liggen – dan veeg ik zijn speciaalsaus zo goed mogelijk van de friet af, maar ik ga niet meer panisch doen als er nog een beetje mayo aan zit. Of laatst, toen mama ons heel lief had uitgenodigd om boerenkool te komen eten, had mama per ongeluk de rookworst van Unox gekocht (wel vega, niet vegan). Aangezien papa en mama in een dorp wonen waar geen supermarkt is en de worst dus niet makkelijk om te ruilen was, ga ik daar niet moeilijk (meer) over doen. Ik gaf natuurlijk wel aan dat deze niet vegan is zodat ze het de volgende keer wel weten, maar ik at ‘m wel op. Vlees of vis zou ik overigens nóóit meer eten, maar als het anders weggegooid wordt of het kan even niet anders, doe ik niet meer zo panisch over een hapje van een zuivel- of eiproduct. Dit klinkt waarschijnlijk heftiger dan het is, hoor – het komt niet wekelijks voor ofzo, alleen heel af en toe. Voorheen had ik het gevoel dat ik alles honderd procent perfect moest doen en dat het anders niet goed was, maar nu kan ik dit loslaten en ga ik er minder krampachtig mee om. En dat scheelt een hoop stress en voelt veel chiller. Maar nogmaals: ik zou nooit zelf m’n geld eraan besteden, vlees/vis eten of een hele kaaspizza wegwerken. Moge dat duidelijk zijn. #veganfitgirl Verder gaat het met mijn gezondheid helemaal top. Wat vooral opvalt is dat mijn nagels en mijn haar suuuperhard groeien, nog harder dan vorig jaar. Nog even en ik kan m’n kont met m’n haar afvegen, zeg maar. Daarnaast was de laatste keer dat ik ziek was volgens mij met Oud en Nieuw vorig jaar, dus het afgelopen jaar ben ik helemaal ongeschonden doorgekomen. Ook voel ik me fit en heb ik over het algemeen een goede huid (tenzij ik weer in zo’n periode zit dat ik te veel vegan frikandelbroodjes eet, bijvoorbeeld). Laatst liet ik voor de zekerheid mijn bloed checken bij de dokter om te kijken of ik geen tekorten had en toen werd dit gevoel ook even bevestigd: alles zag er picobello uit – óók m’n B12 en ijzer. Misschien moet deze bleke veganist dus gewoon deze bloedresultaten onder iemands neus schuiven als iemand weer eens zegt dat je echt niet kunt leven zonder vlees. Goede voornemens Tot slot nog even mijn goede voornemens, want waar zou een nieuw jaar zijn zonder die goede voornemens? Drie keer raden: ik moet van mezelf weer een aantal keer per week gaan sporten. Zeg ik dit elk jaar? Ja. Lukt dat ooit? Nee, alleen de eerste paar maanden, haha. Maar dit jaar zal vast anders worden! (Grapje natuurlijk.) Verder ga ik in januari een alcoholloze maand houden en wil ik daarna door de weeks niet meer drinken (al ben ik al drastisch aan het minderen vanwege de heftige katers die ik opeens heb sinds ik 26 ben?!) en hoop ik bovenal vooral zo door te gaan met m’n leef, want ben er echt hartstikke tevreden mee. Ik hoop dat 2020 voor jou ook een topjaar gaat worden en een dikke kus van mij! Benieuwd hoe mijn eerste jaar als vegan ging? Dat lees je hier.

Q&A!

Q&A? Kunde da eten? Denkt m’n moeder nu misschien. Nee moeders, dat staat voor question and answer, oftewel vraag en antwoord! Ik vind dat zelf namelijk leuk om van andere bloggers te lezen, dus hopelijk jullie ook. En anders komt er van de week gewoon weer een lekker recept online, no worries. Ik eet nu ongeveer 4 maanden vegan (daarvoor 5 jaar vegetarisch). Hoe bereid je je voor op de feestdagen met je familie wanneer je familie niet vega(n) is en 9 van de 10 mensen geen moeite voor je gaat doen? Wat kan ik het beste meenemen qua hapjes ofzo? ‘Al vier maanden vegan; lekker bezig! Jammer dat de rest geen moeite wil doen. Ik merkte ook in mijn omgeving dat het in het begin voor sommigen best lastig was, maar nu weet iedereen wat ik kan eten en snappen ze ook steeds beter waarom ik het doe, dus hopelijk draaien ze bij jou ook nog bij! Qua eten: dat ligt er ook een beetje aan wat de rest doet. Hebben ze bijvoorbeeld een meergangendiner, een tapasavond of gaan jullie gourmetten? In het geval van een meergangendiner: kijk eens bij mijn kerstmenu van vorig jaar. Best wat dingen, zoals de vegan wellington en de zelfgemaakte aardappelkroketjes, kun je makkelijk thuis maken en op locatie afbakken. Die van dit jaar komt ook snel online, dus misschien staat daar ook nog wat voor je bij. Staan er bij jullie allemaal hapjes op tafel? Mijn tapasblog staat vol met vegan tapas- en hapjes(inspiratie). Gourmetten is makkelijk, want in dat geval kun je gewoon je favoriete vleesvervangers en groenten kopen. Paar krieltjes d’r bij en je bord zal er zelfs ongeveer hetzelfde uitzien als die van je buurman en/of -vrouw. Nog even over de ontbrekende moeite: jammer dus, maar laat dit vooral los. Neem lekker je eigen eten mee en focus verder op het gezellige (althans, dat hoop ik haha) samenzijn. Voor fervente vleeseters klinkt vegan nou eenmaal als abracadabra en zij hebben geen idee wat ze moeten maken. En da’s best begrijpelijk. Er zullen ook vast en zeker mensen die het onzin vinden, maar vermijd discussies met zulke mensen – tenzij ze oprecht geïnteresseerd zijn, je er een normaal gesprek mee kunt voeren en je er zin in hebt – eet je lekkere vegan maaltjes en geniet van de gezelligheid!’ Eet je familie vegan met Kerst? ‘Dit wordt het eerste jaar dat we uit eten gaan. We gaan naar een restaurant waar ze zowel vegan als vlees serveren, dus in dat geval zullen er wel een aantal zijn die voor vlees kiezen. Ik merk wel dat steeds meer familieleden en vrienden voor vega(n) kiezen in het dagelijks leven en zeker als ik erbij ben eet heel de bups gewoon gezellig vegan, maar Kerstmis staat natuurlijk wel voor speciaal en luxe, dus op zulke dagen denk ik dat sommigen wel een stukje vlees willen. Ondanks dat ik geslachte dieren natuurlijk weinig met de kerstgedachte te maken vind hebben, begrijp ik dat wel. Vorig jaar kookten we wel zelf en toen maakten we mijn vegan kerstmenu, maar mama had voor de liefhebber wel nog een paar varkenshaasjes bereid. Verder hadden ze ook een vegan ijstaart gemaakt enzo, dus superlief allemaal! Bij de schoonfamilie zitten een paar echte vleeseters, dus daar eet sowieso nooit iedereen vegan. Ze houden wel altijd heel lief rekening met mij (en Daan)! Dit jaar gaan we gourmetten, dus zoals ik hierboven al zei is dat ook als vegan easy peasy lemon squeezy.’ Wat zijn je favoriete (budgetvriendelijke) huidverzorgingsproducten? ‘Ik kreeg deze vraag twee keer: een keer met budgetvriendelijk erbij, eentje zonder. Als er wel een beetje budget is: ik ben heel blij met de producten van Éminence. Ik schreef ooit een blog over waarom en welke producten ik dan precies gebruik. Iets liever voor de portemonnee (al valt Éminence wel mee hoor, is gewoon een middenklasser) zijn de vegan producten van Kruidvat. Die heb ik ook weleens gebruikt en die vond ik ook fijn! Verder geen idee, want ik gebruik dus altijd Éminence.’ Wat zijn je favoriete vegan make-upproducten? ‘Ik citeer mezelf even uit het huidverzorgingsartikel: ”Ik vind het leuk en mooi om wat make-up op m’n knikker te smeren, maar ik weet niet precies het verschil tussen een primer en een concealer, en hoe mensen hun gezicht contouren is voor mij al helemaal een raadsel. Als ik naar een feestje ga, probeer ik soms als extraatje oogschaduw op te doen à la smokey eye ofzo en dat lukt vaak best aardig. Soms ziet het er overigens ook uit alsof carnaval al is begonnen. Tot zover reikt mijn make-upkennis.” Dus: ik ben niet zo’n make-upheld die hele dure producten gebruikt, ofzo. Ik gebruik de laatste tijd vooral de producten van de bae-lijn van Hema en wij krijgen op de GIRLZ-redactie vaak make-up opgestuurd, dus als dat vegan is, neem ik dat ook geregeld mee.’ Welk niveau heb je gedaan op de middelbare school en welke opleiding/studie? ‘Haha, komt het hoor: ik kreeg op de basisshool havo-advies, maar de havo-klassen van de middelbare school bij mij in de buurt zaten vol. Daarom hadden ze mij in een vwo-klas gezet met de mededeling: ”Als het niet lukt, ga je volgend jaar gewoon naar 2 havo.” Uiteindelijk was vwo inderdaad te hoog gegrepen, maar mocht ik niet naar 2 havo, maar moest ik naar 1 havo… Dat vond ik ZO erg en genânt; zat ik daar weer tussen de brugpiepertjes. Nou, uiteindelijk volgehouden tot 3 havo, maar ik was echt een terrorpuber (heel druk en brutaal en met alles bezig behalve met school), dus uiteindelijk moest ik van 3 havo naar 4 vmbo. Met twee vingers in die nase mijn diploma gehaald en naar mbo gegaan: Marketing en Communicatie. Hier heb ik ook niks voor hoeven doen en heb ik dus lekker 3 jaar kunnen chillen. Daarna ben ik Media, Informatie en Communicatie (vergelijkbaar met journalistiek, maar dan breder en meer van deze tijd) gaan studeren aan de Hogeschool van Amsterdam. Uiteindelijk is in mijn mbo-periode ook naar boven gekomen dat ik ADD en dus het concentratievermogen van een visstick heb, dus achteraf vind ik het helemaal prima dat het zo is gelopen. Op die vmbo-school heb ik nog een paar extra vrienden voor het leven gescoord en als ik meteen havo had afgerond en hbo was gaan doen, was dat sowieso niet gelukt. Daar zou ik dan nog te jong en druk voor zijn geweest. Nu was ik wat ouder, rustiger en serieuzer toen ik aan hbo begon, dus dat ging top. Uiteindelijk op mijn 24e met een 8 afgestudeerd en een superleuke baan gekregen als eindredacteur bij GIRLZ en Hitkrant!’ Tips voor goede vegan winterschoenen en -jassen? ‘Ik heb nu vegan Dr. Martens en laarsjes van de Love Our Planet-lijn (onder andere te koop bij Scapino) en ik ben met allebei heel blij! Voor een jas heb ik niet echt een tip. Ik koop die vaak gewoon bij standaard fashionwinkels, als het maar niet is gemaakt van leer, suède of wol. Zo doe ik dit overigens ook vaak met laarsjes.’ Wist je dat sommige kaas helemaal niet vegetarisch is? ‘Ja, dat weet ik. Maar ik eet natuurlijk geen kaas, dus daar hoef ik verder niet op te letten, hihi.’ Als je zelf kippen had met een goed leven, zou je die eieren dan wel eten? ‘Deze vraag krijg ik inderdaad vaker en dit vind ik een grijs gebiedje. Laat ik vooropstellen dat ik niet zo’n grote fan was van eieren, dus de behoefte om eieren te eten is sowieso niet groot. Maar: het produceren van een ei vergt erg veel voor een kip en ik heb weleens gelezen dat toen eieren nog niet mee werden genomen door mensen, de kippen deze zelf opaten. Dit doen ze om alle voedingsstoffen weer aan te vullen en aan te sterken. Wel zo lief om ze te laten liggen, dus. Daarnaast betwijfel ik of een ei wel zo gezond is. In meerdere wetenschappelijke onderzoeken heb ik gelezen dat eieren veel cholesterol en verzadigd vet bevatten en dat ze het risico op hart- en vaatziekten en diabetes vergroten. Maar zoals dat gaat met onderzoeken, kun je vast ook onderzoeken vinden die zeggen dat eieren geweldig zijn voor je lichaam. Kortom: ik denk het niet – misschien hooguit eens per jaar als ik met een dikke kater zin in heb in een gebakken ei, ofzo – maar ik snap wel dat sommige vegans dat wel gewoon doen. Vooral doen waar je je goed bij voelt, zeg ik altijd!’ Waar spendeer je de meeste tijd aan op een dag? (Denk aan eten, slapen, Sims etc.) ‘Ligt er heel erg aan waar ik moet werken (op de redactie of thuis) en of dat het weekend is. Op een normale dag op de redactie besteed ik hieraan het meeste tijd: Werken Slapen (op tijd naar bed en vroeg opstaan, want mijn wekker gaat om 06.17 uur. O, en slapen in de trein, want op tijd naar bed lukt meestal niet ) Bussen en treinen naar het werk (van Brabant naar Amsterdam en weer terug) Geen Blaadje Sla, Sims of Netflix Koken en eten Douchen en de was enzo Als ik thuiswerk (2 dagen in de week), heb ik zo’n 3 tot 4 uur meer tijd voor de niet-werkdingen, dus dan ligt het iets anders. In het weekend staan mijn dagen vooral in het teken van vrienden, wijn, eten en Sims. Op die volgorde.’ Hoeveel Sims heb je bewust verdronken? ‘Vroeger vast wel een aantal, maar nu wil ik altijd het beste voor mijn Sims en vermoord ik niemand. Dat vind ik zielig en kan ik niet over mijn hart verkrijgen (). Overigens kun je Sims nu niet meer verdrinken door het trappetje van het zwembad weg te halen en kunnen ze zich gewoon optrekken aan de rand. ’t Zijn soms net mensen, hè.’ Nog meer van mij te weten komen? Ik deed al eens eerder een Q&A (inmiddels wel gedateerd natuurlijk) en ook een boyfriend editie met Daan (die is leuk)!

Geen Blaadje Sla’s vegan kerstmenu

Yes, de Kerst komt er weer aan! Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik hou van de decembermaand en de feestdagen die daarbij horen. Ik ben 4 december ook jarig, dus driedubbel feest voor dit mokkel. Kerstmis kan best moeilijk zijn voor een (beginnende) vegan, maar gelukkig zijn er genoég feestelijke gerechten zónder dierenleed te maken. Wel zo gezellig met Kerst (en de rest van het jaar, natuurlijk). Zit hier niks voor jou tussen? Misschien vind je in mijn kerstmenu van vorig jaar wel een match. Vegan gehaktballetjes met cranberrysaus Voor 10 gehaktballetjes 1 pak Naturli gehakt (verkrijgbaar bij Albert Heijn) Paneermeel (let op: in sommige zit ei!) Knoflookpoeder Paprikapoeder Chilipoeder Komijnzaad Nootmuskaat Peper Voor de cranberrysaus 340 gram cranberries 1 bosui 250 ml water 1 eetlepel geraspte gember 100 gram lichte basterdsuiker 5 kruidnageltjes 1 kaneelstokje Scheutje citroensap Doe het gehakt in een kom en gooi hier paneermeel en lekker veel van de kruiden bij (behalve de nootmuskaat, dat hoeft maar een snuf te zijn). Kneed het gehakt goed door elkaar en draai er dan kleine balletjes van. Verhit wat olie of bakboter in de pan en bak hierin de balletjes op een laag vuurtje, tot ze aan alle kanten mooi bruin zijn gebakken. Gooi ondertussen alle ingrediënten voor de cranberrysaus (behalve de bosui) in een pannetje en zet dit op het vuur. Breng dit aan de kook en laat dit een kwartier pruttelen terwijl je regelmatig roert. Snij ondertussen de bosui in ringetjes. Kijk hoe het met de cranberrysaus gesteld staat: als nog niet alle cranberries gebarsten zijn, help ze dan een handje door ze een beetje te pletten. Als je een gladde saus hebt, is-ie ready! Haal wel nog even het kaneelstokje en de kruidnagels eruit. Doe de gehaktballetjes in een schaaltje, schep hier de cranberrysaus over en garneer met de bosui. Aardappels met boter en knoflook uit de oven Voor 4 personen 1 kilo aardappels 4 teentjes knoflook Plantaardige boter (ik gebruikte Becel Pure) Verse peterselie Scheutje citroensap Peper Zeezout Verwarm de oven voor op 200 graden. Snij in de aardappeltjes dunne sneetjes (let op dat je ze niet helemaal doorsnijdt!). Leg de aardappels op een met bakpapier beklede ovenplaat. Pak een pannetje erbij en laat hierin 3 eetlepels boter smelten op een laag vuurtje. Pers de knoflook uit en doe het scheutje citroensap erbij. Hak ondertussen de peterselie fijn en gooi dit samen met wat peper en zeezout bij de boter. Schenk nu met een eetlepel de knoflookboter over de aardappels en druk dit ook goed in de sneetjes. Gebruik niet alles, maar hou iets minder dan de helft van de boter apart. Schuif de aardappels voor 25 minuten in de oven en smeer ze dan nog een keertje in met de overige knoflookboter. Na nogmaals 25 minuten in de oven zijn ze ready! Pompoen uit de oven gevuld met spekjesrisotto Voor 5 à 6 personen 1 flespompoen 1 ui 2 tenen knoflook 300 gram risottorijst 1 pak vegan spekjes (bijvoorbeeld die van AH huismerk of Vivera) 2 handjes diepvrieserwten 500 ml groentebouillon Plantaardige kookroom (bijvoorbeeld van Alpro) 3 stukjes touw Verwarm de oven voor op 200 graden. Snij de pompoen in de lengte doormidden en haal de pitten en draden weg. Smeer de helften dan in met wat olie en doe ze voor 30 minuten in de oven. Snipper de ui en bak dit samen met de spekjes in een ruime pan. Pers ook de knoflookteentjes uit. Voeg de risottorijst en diepvrieserwtjes toe en laat dit een paar minuten meebakken. Schenk dan wat bouillon bij het geheel tot de rijstkorrels net onder water staan. Laat al roerend zachtjes koken totdat de bouillon is opgenomen en schenk dan weer wat bouillon bij. Ga zo door tot de bouillon op is. Je risotto is klaar als de rijst helemaal zacht is. Is dat niet het geval? Schenk dan nog een paar keer heet water bij. Doe als laatste drie flinke scheuten kookroom bij de risotto en hussel goed door. Haal de pompoenhelften uit de oven. Schraap met een lepel (en eventueel met behulp van een mes) het vruchtvlees in het midden weg, zodat de pompoen in het midden uitgehold is (maar let op dat je niet tot het vel wegschraapt). Het vruchtvlees zou ik trouwens bewaren, kun je nog een lekkere curry mee maken ofzo! Vet een ovenschaal in en leg hierop een pompoenhelft, met drie touwtjes eronder. Vul deze helft met risotto en leg vervolgens de andere pompoenhelft hierop. Knoop de touwtjes vast en zet de pompoen nog 20 minuutjes in de oven. Heb je risotto over? Dit kun je straks als extra bij de pompoenringen serveren. Psst… Niet zo’n pompoenliefhebber? Deze paprika’s gevuld met spinazie-champignonrisotto zijn ook feestelijk! Boontjes met ui, gember en amandelen Voor 4 à 5 personen 500 gram sperziebonen 1 rode ui 2 teentjes knoflook 2 eetlepels geraspte gember 2 handjes amandelen Scheut citroensap Plantaardige bakboter (ik gebruikte Zeeuws Meisje) Was de sperziebonen en verwijder de uiteinden. Breng water aan de kook en kook hierin de bonen 12 minuten. Snipper ondertussen de ui en hak de amandelen kleiner. Verhit, als de boontjes bijna klaar zijn met koken, wat bakboter in een pan en bak hierin de ui. Pers ook de knoflook uit en gooi de gember en citroensap erbij. Giet de boontjes af en laat ze uitlekken in een vergiet. Gooi dit daarna, samen met de gehakte amandelen, bij de ui en roer goed door. Na 3 minuten bakken zijn de klaar!

Vegan yoghurtmuffins met muesli en noten

Ontbijten met muffins; veel beter kun je de dag niet beginnen, toch? Deze vriendelijke vrienden zijn gemaakt van kokos- of amandelyoghurt, banaan en notenmuesli en heb je binnen no time in het vormpje gegoten. Ook binnen no time in je broodtrommel gegooid trouwens; hendig voor de mensen met een langere reistijd of mensen die altijd haast hebben ’s ochtends (ik). Voor 5 muffins: 4 eetlepels amandel- of kokosyoghurt 100 gram volkoren bloem 2 rijpe bananen 90 gram notenmuesli (ik gebruikte die van Meesters van de Halm) 40 gram plantaardige boter 1 zakje vanillesuiker 1 theelepel bakpoeder 1 eetlepel agavesiroop 1 theelepel koekkruiden 1 theelepel kaneel Verwarm de oven voor op 200 graden. Doe de bloem, tweederde van de notenmuesli, de vanillesuiker, het bakpoeder, de koekkruiden en het kaneel in een grote kom. Mix goed door. Zet een pannetje op het vuur en smelt hierin de boter. Prak ondertussen de bananen en doe deze, samen met de plantaardige yoghurt, agavesiroop en de gesmolten boter bij de rest in de kom. Mix tot een mooi beslag en giet dit in muffinvormpjes. Garneer de muffins met de overige notenmuesli en zet ze voor 20 tot 30 minuten in de oven. Dit verschilt per oven, dus hou de muffins een beetje in de gaten. Als je met een satéprikker in een muffin prikt en hij komt er schoon uit, zijn ze klaar. Smakelijk!

Broodjes met tempeh, avocado en gefrituurde uitjes

Tempeh, wa mot je d’r mee? Ik vroeg het me regelmatig af toen ik nog aan het begin van mijn vegan carrière stond. Inmiddels weet ik: in ieder geval goed marineren en lekker bakken, anders smaakt het naar een combinatie van schoenzool en ouwe sok. Denk ik. Heb die combinatie verder nooit gegeten. Los ook niet, trouwens. Tegenwoordig ruil ik ongeveer een kwart van m’n maandloon in voor tempeh en maak ik er bijvoorbeeld deze broodjes van, met komkommer, avocado en gefrituurde uitjes. Heel veel beter gaat je lunch niet worden. Voor 2 broodjes 150 gram tempeh 2 broodjes naar keuze (ik gebruikte bruine pistoletjes) 1 teen knoflook 1 klein zakje botersla 0,5 avocado Een stuk komkommer Een stukje gember Gefrituurde uitjes Ketjap Sojasaus Sambal Chilisaus Snij de tempeh in plakken en leg deze (minstens een uur van tevoren) in een bakje of schaaltje. Gooi hier ketjap, sojasaus en wat sambal bij, zodat alle plakken tempeh onder de saus zitten. Pers ook een teen knoflook uit en rasp een stukje gember en gooi dit erbij. Hussel goed door en zet het bakje in de koelkast. (Minstens) een uur later: zet in het geval van afbakbroodjes de oven aan en bak je broodjes af zoals op de verpakking staat. Verhit een klein druppeltje olie in een pan en bak hierin de tempeh aan twee kanten mooi bruin. Snij ondertussen de komkommer in plakjes of maak er lange, dunne plakken van met een kaasschaaf. Snij ook het vruchtvlees van de halve avocado in plakjes. Beleg de broodjes met een laagje botersla, de komkommer, avocado en de tempeh. Doe er een beetje chilisaus overheen en gooi er tot slot nog wat gefrituurde uitjes over. Smakelijk!

Vegan fried chicken

Raar maar waar: ik heb vaak dat ik dat ik heel gedetailleerd droom over een nieuw recept of artikelidee (terwijl ik daar dan in wakkere toestand nog nooit over na heb gedacht). Van de week kwam ik weer halfslapend beneden en mompelde ik tegen de boyfriend dat ik had gedroomd dat ik vegan fried chicken aan het maken was, dus dat ging ik wel effe uitproberen. En zo geschiedde. Bedankt onderbewustzijn, voor dit perfecte idee. Het was geweldig. Voor 2 personen 1 pakje vegetarische kipstuckjes (ik gebruikte die van De Vegetarische Slager, omdat die stukken het grootst zijn) Bloem Maizena Panko Kipkruiden Chilipoeder Knoflookpoeder Paprikapoeder Peper Zout Zonnebloemolie Saus naar keuze (bijvoorbeeld barbecuesaus of vegan mayonaise) Eerst even alles klaarzetten: doe in een diep bord of schaaltje een laag bloem. Gooi hier vervolgens flink wat van alle kruiden bij en meng goed door. Pak er een schoteltje bij, doe hier een laagje water op en voeg hier een eetlepel maizena aan toe. Strooi op een ander schoteltje een laag panko. Zet een diepe koekenpan op het vuur en giet hier een flinke laag zonnebloemolie in. Mocht je een frietpan hebben: daarmee kan het natuurlijk ook. Pak de kipstuckjes erbij. Haal deze eerst door het maizenapapje, dan door de bloem, dan nog heel lichtjes door het maizenpapje (let op dat de bloem er niet helemaal af gaat) en tot slot door de panko. Druk even goed aan als ze in de panko liggen en leg ze daarna op een bord, totdat je alle kipstuckjes hebt gehad. Controleer of het vet heet genoeg is door er een pankostukje in te gooien. Als het meteen begint te borrelen, is de temperatuur goed! Bak de kip tot het korstje mooi bruin is (draai eventueel halverwege om als ze niet helemaal onder de olie staan). Dit gaat best snel, binnen 2 minuutjes zijn ze wel klaar! SMAKELIJK.

Wraps met pittige bloemkool, kikkererwten en coleslaw

Ja, dit smaakt net zo lekker als dat het eruitziet! Bloemkool en kikkererwten zijn natuurlijk al appetijtelijk van zichzelf, maar door de shitload aan kruiden en de srirachasaus smaken ze zó lekker. Dat in combinatie met de coleslaw en een lekker wrappie: hemels. Voor vier personen 1 bloemkool 1 blik kikkererwten 8 wraps (ze vullen wel goed, dus bij kleine honger zou ik 1 pp aanhouden) Srirachasaus Verse koriander Voor de kruidenmix Komijnzaad Uienpoeder Paprikapoeder Knoflookpoeder Chilipoeder Peper Bruine suiker Voor de coleslaw 1 zakje gesneden witte kool (400 gram) 1 zakje gesneden rode kool (400 gram) 2 wortels, kleingesneden of door de spirelli gehaald 3 eetlepels vegan mayonaise (Remia Mayolijn, bijvoorbeeld) 2 theelepels dijon mosterd Scheutje apple cider azijn Het sap van 1 limoen 1 eetlepel water Peterselie Peper Zout Verwarm de oven voor op 200 graden. Laat de kikkererwten uitlekken en snij de bloemkool in kleine roosjes. Doe de kikkererwten en bloemkool in een ovenschaal en besprenkel er olijfolie overheen. Doe alle kruiden voor de kruidenmix in een klein schaaltje. Je mag voor elke kruid zo’n 2 theelepels aanhouden. Meng goed door elkaar en besprenkel dan de bloemkool en kikkererwten hiermee. Hussel goed door zodat elk roosje en erwtje is gekruid. Zet de ovenschaal voor 15 minuten in de voorverwarmde oven. Maak ondertussen de coleslaw door alle ingrediënten hiervoor in een kom te doen. Breng op smaak met wat peterselie, peper en een snuf zout. Zet de kom in de koelkast. Haal de ovenschaal na die 15 uit de oven en doe lekker wat srirachasaus over de bloemkoolroosjes en kikkererwten (let op: pittig! Als je daar niet van houdt niet te veel gebruiken). Schep goed door en zet de ovenschaal daarna weer voor 15 minuten terug in de oven. Beleg de wraps met de bloemkool, kikkererwten en coleslaw en garneer met verse koriander. Yummm, een blijvertje dit hoor. Ben benieuwd of jij net zo enthousiast bent als ik!

Annies Surinaamse zuurkool met vegan rookworst en rijst

Na een wat-gaan-jullie-vananavond-eten-rondje op het werk, kwam mijn lieftallige collega Anja met Surinaamse zuurkool. Ondanks dat ik nooit zo’n zuurkoolfan was – dacht ik althans, na mama’s zuurkoolschotel van vroeger – wilde ik deze gekke combo weleens proberen. Mijn eetgezelschap en ik werden absoluut niet teleurgesteld: het was echt zó lekker. Heb het twee dagen achter elkaar gegeten. Voor 4 personen 500 gram zuurkool 2 teentjes knoflook 2 uien 250 gram voorgekookte aardappelpartjes 200 gram cherrytomaatjes 250 gram rijst 1 groentebouillonblokje 2 grote eetlepels tomatenpassata 1 rood pepertje 2 laurierblaadjes Vegan rookworst (De Vegetarische Slager of AH) of vegetarische kipstuckjes Peper Spoel de zuurkool goed af en knijp vervolgens zoveel mogelijk vocht eruit. Dit voorkomt dat de zuurkool heel zuur smaakt. Snipper de uien, pers de knoflook uit en fruit dit aan in een ruime pan. Snij ondertussen de cherrytomaatjes in vieren en gooi dit daarna bij de ui en knoflook. Voeg de zuurkool toe en laat op een middelhoog vuurtje bakken. Wanneer de zuurkool een beetje slappig wordt, voeg dan de aardappelpartjes, 2 eetlepels tomatenpassata, 2 laurierblaadjes en een groentebouillonblokje toe. Schenk hier een beetje warm water bij zodat het kan gaan pruttelen, maar het geheel moet niet onder water staan. Gooi er ook wat peper overheen. Draai het vuur laag en laat het geheel zachtjes pruttelen met de deksel van de pan totdat je, ik citeer Anja: ‘een lekker prutje hebt’. De aardappels moeten goed zacht zijn, dus ongeveer 20 minuten. Kook ondertussen de rijst zoals aangegeven staat op de verpakking. Bereid de rookworst zoals aangegeven staat op de verpakking. In het geval van kipstuckjes: bak deze apart in de pan (eventueel met wat kipkruiden). Snij ondertussen ook het rode pepertje klein. Voeg het rode pepertje en de (gesneden) worst bij de zuurkool en hussel goed door. Serveer de Surinaamse zuurkool op een bodempje rijst. Njang Swieti!

Het verhaal achter mijn tweede (vegan) tattoo

Zo, weer even een blogpost van andere aard dan een plantaardig maaltje. Vorige week liet ik mijn tweede tattoo zetten en ik kreeg allerlei DM’s van nieuwsgierige aagjes die wilden weten waar mijn kersverse exemplaar voor staat. Je begrijpt: dan gooi ik dat gewoon effe op m’n blog. U vraagt, wij draaien. Zijn tattoo’s vegan? Ik heb het eerder al uitgelegd bij mijn vorige mini-tattoo, maar toen waren sommigen van jullie nog geen fervent volger. Daarom zal ik eerst even kort antwoord geven op de vraag of tattoo’s vegan zijn: soms wel, maar niet altijd. Hoe dat precies zit, lees je hier. Ik wilde héél graag worden getatoeëerd door Joey de Boer (als je hier klikt, snap je misschien wel waarom) en ik was dan ook dolblij toen hij aangaf dat zijn inkt vegan is. Hoezee! Naast vegan inkt had hij overigens ook een wachttijd van heb ik jou daar, dus op deze tattoo heb ik best lang moeten wachten – how ironic. Ma goe, de tattoo dus. Joey heeft ‘don’t wait’ boven mijn elleboog geprikt. En waarom dat tekstje dan precies? Nou, dat heeft eigenlijk drie redenen: Mapei – Don’t Wait Allereerst staat ‘don’t wait’ voor het gelijknamige liedje van Mapei. Dit is het liedje van Daan, m’n boyfriend, en mij, al vanaf het begin van onze relatie (alweer vijf jaar geleden, waar blijft de tiet). Voordat ik Daan leerde kennen, had ik een zorgeloos leventje waarin weinig heftige dingen gebeurden. Dit veranderde vrij snel toen ik iets met hem kreeg – en dat lag niet aan hem, haha. Een van de belangrijkste personen in m’n leven naaide me heul hard, mijn ouders gingen uit elkaar – en later toch weer niet, maar thuis bleef het driedubbel kut – ik voelde me een tijdje best wel down, kreeg ongeveer elke maand een blaasontsteking en ik verloor heel onverwachts mijn tante. Zulke dingen. Daan is al die tijd mijn rots in de branding geweest en hij heeft me ontzettend veel geleerd. Een van die dingen is praten over dingen waarmee ik zat, want vijf jaar geleden was ik net zo gesloten als dat ene pistachenootje die je met geen mogelijkheid open krijgt. Daarnaast heb ik mede dankzij hem heel erg kunnen groeien als persoon. Hij liet me altijd vrij en steunde me in alles; of ik nou naar Amsterdam verhuisde, vega(n) werd, naar zweverige therapieën ging of alle festivals van het land afging met mijn vriendengroep. ‘Don’t wait’ staat dus deels voor hem, voor ons. Dat liedje van ons is helemaal niet zo’n bekend lied, maar supervaak als wij dikke ruzie hebben gehad (want daar zijn we af en toe ook gewoon heel goed in), hoor ik dit liedje; komt-ie opeens op de radio (terwijl dit lied nóóit op de radio komt), springt-ie aan op Spotify (terwijl mijn lijst op het moment van schrijven 1552 liedjes rijk is) of hoor ik hem in de Albert Heijn terwijl ik een tros bananen in m’n winkelmandje gooi. Sommigen noemen het toeval, deze zweefteef gelooft daar niet zo in. Zelfs al mocht het ooit uitgaan, staat deze tattoo nog steeds deels voor Daan. Zonder Daanos was ik nu niet de persoon die ik nu ben. Echt bij lange na niet. (En nu heb ik wel genoeg geslijmd, hè schat?) Ga je gevoel achterna Dan de tweede betekenis. Vruuger, nog niet eens zo lang geleden, was ik net zoals velen op deze aardkloot soms best onzeker, waardoor ik dingen pas durfde aan te pakken als ik eerst veel te veel tijd had besteed aan het bij elkaar rapen van moed. Neem als voorbeeld vegan worden of m’n blog, Geen Blaadje Sla. In het begin dacht ik nog: Oei, wat zouden alle mensen in m’n Brabantse boerendorp en omgeving hier wel niet van vinden? ‘Don’t wait’ is voor mij een kleine reminder dat je hele dikke schijt moet hebben aan de (voor)oordelen van andere mensen en dat je je gevoel moet volgen, moet gaan voor de dingen die jij belangrijk, leuk, mooi, uitdagend of whatever vindt. En potverdikke niet moet wachten omdat de buurman van nummer elf het misschien achterlijk vindt. Geniet! Daarnaast staat mijn tattoo ook voor mijn overleden tante. Drie jaar geleden (waar blijft de tijd part II) verloor ik heel onverwacht mijn tante. Ze was op vakantie in Turkije met haar dochter en kleindochter toen ze in coma raakte en na een kleine twee weken overleed. Daar, in Turkije. Ik heb haar niet meer kunnen zien of spreken. ‘Don’t wait’ staat daarom ook voor mijn tante en de gedachte dat het leven zomaar afgelopen kan zijn. Hierdoor heb ik een bewustere mindset en vind ik het belangrijk om de dingen te doen die ik graag wil doen, waar ik gelukkig van word en waar ik heel erg van geniet. Dus eet een keertje vaker friet als je daar dolgelukkig van wordt (ik wel tenminste), blijf als het supergezellig is gewoon in de kroeg hangen ook al moet je de volgende ochtend om half negen werken (overleef je wel) en gun jezelf die net iets te dure tas. Al ben ik natuurlijk niet constant onverstandige keuzes aan het maken in m’n leven hè, maar je begrijpt vast wat ik bedoel. Dus ja, dit is mijn ‘don’t wait’. En tell me! Heb jij een (vegan) tattoo? PS Ik liet dus al eens eerder een tattootje zetten. Ook benieuwd naar die betekenis? Klik!

Curry met tempeh, paprika, zoete aardappel en broccoli

Ken je die grap van dat meisje dat jarenlang heeft gedacht dat mensen curry de saus bedoelden als ze zeiden dat ze curry gingen eten? Ja, dat was deze boerenpummel, die pakweg drie jaar geleden pas haar eerste curry at. Tegenwoordig lijk ik in niets meer op dat meisje van toen, want inmiddels ben ik helemaal thuis in de curry’s en eet ik ze op zeer regelmatige basis. Dit keer met tempeh, paprika, zoete aardappel en broccoli! Lekkâh. Voor 4 personen 1 rode ui 1 rode paprika 1 gele paprika 1 blik kokosmelk 1 broccoli 400 gram tempeh 300 gram sugarsnaps 2 zoete aardappels 1 bosuitje 1 cm gember 400 gram rijst Kerriepoeder Korianderpoeder Ras el hanout Sambal Snij de tempeh in blokjes, pak er een ruime pan bij en bak de tempeh hierin een beetje krokant in wat olie. Snipper ondertussen de ui, rasp de gember en pers de knoflook uit en gooi dit bij de tempeh. Laat een paar minuten meebakken. Snij ondertussen de paprika’s in blokjes en gooi ze er ook bij. Schil, terwijl de paprika’s een paar minuten meebakken, de zoete aardappels en snij ze in blokjes. Gooi wat sambal naar smaak in de pan en kruid het geheel met kerriepoeder, korianderpoeder en ras el hanout. Hou voor elke kruid 2 theelepels aan. Voeg 1 blik kokosmelk en de zoete aardappelblokjes toe en laat het geheel een half uur pruttelen. Als dit te weinig vocht is, zou je eventueel nog wat water kunnen toevoegen. Zet ondertussen een pannetje met water op, snij de broccoli in roosjes en kook de broccoli in 3 minuten gaar. Kook daarna in dit pannetje de rijst zoals aangegeven op de verpakking. Verwijder de uiteinden van de sugarsnaps en voeg ze bij je curry als deze nog 10 minuutjes moet pruttelen. Proef ook even hoe het zit met de smaak van de curry en kruid eventueel nog bij als dit nodig is. Snij een bosuitje in ringetjes en gooi de broccoli bij je curry. Verdeel de rijst en de curry over de borden en garneer met het bosuitje. Smullen!